Shortening the main page

Since the time when I revived the blog, I always have had the feeling that the main page is a bit too long.

At first, I tried to shorten it by displaying less number of posts (from showing all posts within the past 7 days, down to just 5 most recent posts). This improves things quite a bit, but I still feel guilty of bombarding my readers with a really long page. Because, from my view, the 5 recent posts still make me tire of scrolling sometimes.

So, if even I feel annoyed by its length, some (if not all) of you will probably feel the same way too. And that's not a good sign.

The solution I use here is to create post summary. This way, the blog won't tire readers' eyes, and not too much scrolling will be done when they want to read older posts down the page.

At the moment, if you access this blog via the main page (i.e., http://b0nyb0y.blogspot.com), you will see that 5 most recent posts don't make you scroll too much anymore. Now you can just read the first paragraph of each post, and click “more...” to read the rest of it.

From how it appears, it's all fine and dandy. But if you take a look at the HTML source, you'll see that this is a half-baked solution at best. Though the page looks short, in reality your browser still loaded 5 entire posts; the CSS rule just hides most of the text away from you. So, though this change might improve readibility to us people, it doesn't make the page load any faster than before. In fact, the bandwidth of yours (and mine) is just wasted whenever this first page is loaded. :-(

Unfortunately, it appears that there is no other way, since this is the limitation on the Blogger part. Unless they decide to integrate the real “post summary” feature in the next version, I guess I'll have to stick with this approach.

คนตาบอดกับตะเกียง

เนื้อเรื่องมีคนพิมพ์ให้แล้ว ฉะนั้นจะไม่พิมพ์ซ้ำอีกที
แต่จะเข้าเรื่องเข้าประเด็นเลย ว่าได้ฟังนิทานนี้แล้วรู้สึกยังไง

---

ก่อนจะนึกไปไกลถึงเรื่องข้อคิดของนิทาน
ขอตีความ (symbolic meanings) ให้กับสิ่งต่างๆ ในเรื่องก่อน
เพื่อจะได้เข้าใจตรงกัน ไม่มีข้อสงสัย หรือผิดพลาดไป
โดยเฉพาะคนอ่านที่อาจจะไม่สันทัดเรื่องธรรมะ

คนทั้งสามคน ก็เปรียบได้เหมือนกับคนนั่นแหละ
ส่วนตัวตะเกียง ก็เปรียบได้ดั่ง ประทีปส่องธรรม

ประทีปคือดวงไฟ.. โดยนัยคือ ไฟแห่งปัญญา

ส่วนธรรมนั้น ก็คือธรรมชาติ คือความเป็นธรรมดาของสิ่งรอบตัว
คือสภาวธรรมที่ปรากฏขึ้น ต่อหน้าต่อตาทุกคนอยู่ตลอดเวลา

ฉะนั้น โดยย่อแล้ว ประทีปส่องธรรม
ก็คือ ปัญญาส่องโลก
หรือ ปัญญารู้แจ้งโลก นั่นเอง

---

ความรู้สึกแรกของผม จะเป็นอย่างที่แทบทุกคนที่ได้ฟังเนื้อเรื่องเป็นกัน
คือ มุ่ง focus ไปที่ตัวคนตาบอด เพราะตัวละครนี้เป็นตัวเดินเรื่อง
ความเห็นที่ได้ ก็จะคล้ายๆ กับพ่อและแม่
คือการให้ตะเกียงกับคนตาบอด ที่ไม่มีความสามารถจะรักษาไฟในตะเกียงได้ นั้น
เปรียบเสมือนการให้ธรรมะ กับผู้ที่ไม่มีความสามารถที่จะรักษาธรรมไว้ได้

แต่พอนึกได้อย่างนี้ ความรู้สึกที่ตามมาคือ
“ไม่สิ มันต้องมีมากกว่านี้”... ที่รู้สึกอย่างนี้ ก็เพราะว่า
ถ้าเปรียบเปรยคนตาบอดเป็นคนพาล หรือคนปัญญาทราม
แล้วเปรียบเปรยคนตาดีคนแรก ว่าเป็นคนมีปัญญา
แล้วคนตาดีคนที่สามล่ะ จะอยู่ในข่ายไหน?
คือถ้าเขาไม่ใช่หนึ่งในคนพาล (ซึ่งก็ไม่น่าใช่ เพราะเขายังมีตาดีอยู่)
แล้วเขาจะเป็นหนึ่งในกลุ่มไหน..

พอไล่เรียงมาถึงจุดนี้ ก็ทำให้กระหวัดนึกไปถึงดอกบัวสี่เหล่า
คือ บัวในโคลนตม บัวใต้น้ำ บัวปริ่มน้ำ และบัวพ้นน้ำ

พอมองจากมุมของดอกบัว ๔ เหล่านี้ ก็เลยเห็นว่า
คนตาดีคนแรก คือ บัวพ้นน้ำ(อาจจะเป็นบัวบานแล้วก็ได้)
คนตาบอด คือ บัวในโคลนตม
คนตาดีคนหลัง คือ บัวปริ่มน้ำ

จากที่เห็นตรงนี้ จึงสรุปต่อไปได้ว่า

• ถ้ามุ่งประเด็นไปที่คนตาบอด ข้อคิดที่ได้ก็จะเป็น
  “คนพาล (แม้ได้รับธรรมมา)ย่อมไม่สามารถรักษาธรรมไว้ได้”
• แต่ถ้ามุ่งประเด็นไปที่คนตาดีคนแรก ข้อคิดที่ได้ก็จะเป็น
  “การสอนธรรมควร ดูความพร้อมของผู้รับธรรม/เลือกผู้ที่พร้อมรับธรรม”
• แต่ถ้ามุ่งประเด็นไปที่คนตาดีคนสุดท้าย ข้อคิดที่ได้ก็จะเป็น
  “บุคคลที่อยู่ในวิสัยที่จะบรรลุธรรม
  หากยังไม่มีแสงประทีป(แห่งปัญญา)มาส่องตา(ให้เห็นธรรม)
  บุคคลนั้นก็จะอยู่ในความมืดมิด ไม่ต่างจากบุคคลปัญญาทรามเลย”

พอสรุปมาได้อย่างนี้ จึงได้รู้สึก “complete” กับเนื้อเรื่องมากขึ้น
คือรู้สึกว่า เนื้อเรื่องไม่น่าจะมีอะไรแฝงมามากกว่านี้อีกแล้ว

พอคิดตก ถึงได้เห็นว่า นิทานเรื่องนี้ เป็นนิทานประเภท “open-end”
คือคิดได้หลายแง่มุม เป็นนิทานที่ออกแบบมาโดยเฉพาะ
ให้เป็นเรื่องเล่าที่อาจารย์ผู้สอน ไม่สามารถสรุปออกมาเป็นข้อคิดอันเดียวเดี่ยวๆ ได้

ต้องบอกตรงๆ ว่า
ตอนแรกก็ไม่ได้มานึกว่าทำไมถึงรู้สึก “ไม่ complete” อยู่อย่างนั้น
แต่มาตอนนี้ ที่มานั่งนึกดูจริงๆ จึงได้เข้าใจว่า
โดยปกติทั่วไป เนื้อเรื่องของนิทาน จะมีลักษณะเป็น linear มีที่มาที่ไปชัดเจน
และพอเล่าเรื่องจบ ก็สามารถหา theme หลักออกมาได้เพียงหนึ่งเดียว
แต่ด้วยเพราะเนื้อเรื่องของนิทานอันนี้ มันขาดความ clear cut ที่มีในนิทานเรื่องอื่นๆ
จึงทำให้เกิดความรู้สึก อยากหาคติธรรมเพิ่มเติมเข้าไปเรื่อยๆ

วันนี้ พ่อกับแม่ไปหาท่านมา ก็ได้รับคำอธิบายมาคล้ายๆ กัน
คือนิทานเรื่องนี้ เป็นนิทานที่เปิดโอกาสให้เด็กได้คิด
และคำตอบที่ได้ออกมาก็ไม่มีคำตอบไหนผิดหรือถูก

พอรู้อย่างนี้แล้ว จึงนับถือคนแต่งมาก
เพราะมันเป็นนิทานที่สะกิดต่อมความคิดให้คันตะหงิดๆ ได้ทั้งในเด็กและผู้ใหญ่จริงๆ :-P

Speeding up Adobe Acrobat

This is probably old news to many people, but since it will benefit those who've missed it quite greatly, I must share this one with you all.

Those who have used several versions of Adobe Acrobat on their PCs will find that recent versions of it is quite bloated and slow, even if you tweaked your system to its best. And, oftentimes, when you use Acrobat plug-in on your browser, you have to click “Checking for updates” dialog box before you can proceed to see the PDF file you just download.

If you're like me, who usually open up a bunch of PDFs several times a day, this could be a major annoyance.

And even with these issues aside, scrolling in Acrobat is way too sloooow. Reading several APIs and programming manuals in PDF format can numb your eyes and right hand pretty quickly. Imagine what would happen if you have to sit and read those PDFs all day. (-.+"

Fortunately, the version 7 of Adobe Acrobat improves greatly from its successors. It loads faster, and by default it doesn't show its distracting logo when it starts. The scrolling seems snappier than before, too.

But you can crank the performance up even more, if you know how to disable Acrobat plugins.

Open up Adobe Acrobat reader, and go to Help → About Adobe Plug-Ins, you will see a big list of plugins that Acrobat needs to load whenever it starts. These plugins can be found at C:\Program Files\Adobe\Acrobat 7.0\Reader\plug_ins.

If you know which plugins you usually use, then this is a piece of cake. You can just start moving those plugin that you don't need from \plug_ins to \Optional. (This actually is what Adobe recommended ..ermm.. silently through the file \plug_ins\README.TXT.) And by doing that, Acrobat will open up faster, since it doesn't have to load those extra plug-ins into memory.

For me, I don't purchase any eBooks, so I basically put away all plugins related to digital signatures, and encryption. I also don't use PDF with any web service, so SOAP is useless to me. I don't usually fill in Acrobat form, nor I like to see those check-for-update dialog boxes every time I open Acrobat up, so I also put them away too.

So, what I have left after the cleanup, is ECMAScript, External Window Handler, Internet Access Plug-in, Search, Sendmail, and Weblink.

And by just doing that, on my computer, Acrobat loads up instantly, alomost like when I open up Notepad. :-D


PS. For those who have used the previous version, and want to upgrade to version 7, I advise you to download the smallest version of it (i.e., excluding Yahoo! Toolbar, Photoshop Album, and those extra plugins that will slow Acrobat down). If you choose the right one, the total download size should be 12.6MB.

Got a new toy

I just finished installing a new toy for this blog. It's a Trackback system by HaloScan.

Some people might be tempted to ask “What the heck is it?” And the easiest way out for me, is to show you this FAQ from HaloScan.

But then, some of you might ask further, “Why do you even need to have it?”

The easy answer that I usually get, is that by having Trackback, the blog author can check the popularity of his/her own post. Indeed, this is correct, but I feel it's more than that. And the following's my take on this.

Often, when one blog has a really cool post that excites readers, that post is very likely to be quoted on in some other blogs. This is expected, and there's nothing strange about it.

But consider the following scenario: suppose a person B writes on his blog about a post of a person A. Then, the implication of this is that the readers of B's blog will come to know both B's blog and A's blog.

Still following me? Then, let's suppose further that there is another person C, who also writes about either A's post or B's post. By doing so, the blog network expands, and the readers of C's blog will come to know all A's blog, B's blog, and C's blog... You get the idea.

So, from the above scenario, you can see that the further away you are from the original post, the bigger blog network you can perceive. And that's good for all of us bloggers, since this means that you're more likely to meet new friends, who are very likely to have similar interests as you (after all, they're interested in the same post as you).

But looking back at the original blog author, it looks pretty bad. His/her “Blogosphere” is still as tiny as before, and there's no way for him/her to expand his/her blog network. Talking in data structure term, this is like a singly-linked list, where each node has a pointer back to its parent node.

Visualizing it this way, you should start feeling sorry for the root node by now, since it doesn't have a pointer that points to any of its children (or grandchildren, or great grandchildren, etc.). The root node is all lonely and sad. :~

But, by having a trackback, it's more like each child (or grandchild, etc.) is pinging back to the root node. So now the root node has pointers to other nodes, and its perceived blog network is increasing every time one more blog refers to it.

As such, the root node isn't lonely anymore, and they lived happily ever after.


And thus, the moral of this story is, “Get your own Trackback now, before your blog becomes a lonely, old-gramp, root node in a singly-linked list!” :-P

Unbelievable...

That was the first impression I got when I saw P' bVis MSN online name.

If this happened around two weeks ago, I'm so sure I will call it a flop, an April's fool joke. But it happened this week, and there is no sign of it being a joke.

It will be sometime before things are settled, but now it's sure that Adobe is about to acquire our good friend Macromedia. The official statement can be found on Adobe web site. In case you haven't noticed, the front page of Macromedia has changed quite a bit, as well.

At the moment, I didn't see much movements in blogs of those who reside in the US. Out of those that I've known, I've seen only one. That's probably because it's still quite early in the morning over there. Anyway, without a doubt, I'm sure that by tonight it will be a talk of the town. This is something huge.

Adobe Flash 2006, anyone? ;-P


PS. Found a blog of Macromedia employee. From this, you can see the press release from Macromedia, as well as his personal voice about this.